De indrukwekkende film van Peter Jackson, 'They Shall Not Grow Old', (gezien in apil), een lang weekend in Ieper en het recent gelezen boek 'Im Westen nichts neues', van Erich Maria Remarque, brachten me tot een nieuw werk. Film, verhaal en fysieke omgeving werkten sterk op mijn gemoed en ik voelde de behoefte om mijn gevoel te uiten in een groot schilderij  (120 x 100 cm).

Het is ondoenlijk om de eerste Wereldoorlog in één werk samen te vatten. Die illusie had ik ook niet. Wat ik wel wilde weergeven is het gevoel van ellende, tussen modder en explosies, kwetsbaarheid temidden van meedogenloos geweld.

Uiteindelijk heeft mijn werk de titiel 'De vierde ruiter/ Trenches', mee gekregen. Opgesloten zitten, in de loopgraven, als ratten in de val. Als een prooi voor het 'Vale paard van de Vierde Ruiter' van de Apocalyps, die dood en oorlog brengt.

Daarnaast zijn duizenden paarden gruwelijk aan hun eind gekomen in deze oorlog. Zo zou je ook het springende paard kunnen zien als slachtoffer van al dat geweld.