Deelname aan RijnKunstprijs 2020

Momenteel werk ik aan een schilderij dat ik wil inzenden voor de RijnKunstprijs 2020, die wordt uitgeschreven door KUNSTaandenRIJN. Het is de derde keer dat deze prijsvraag wordt uitgezet. De eerste keer in 2018 heb ik ook er aan deelgenomen en ben de gelukkige winnaar geworden met een schilderij getiteld 'Het wonder van Woerden'. Het thema van dat jaar was 'Vestingstad Woerden'. Het winnende werk is sindsdien in permanente bruikleen gegeven aan de Petruskerk te Woerden, waar het hangt tegenover een glas in loodraam waar hetzelfde thema is uitgebeeld.

In 2019 heb ik niet deelgenomen, maar nu ben ik weer geïnspireerd door het thema van de prijsvraag van 2020; 'Camouflage'. Al sinds afgelopen zomer heb ik me hiermee bezig gehouden. In eerste instantie ben ik uitgegaan van een ontwerp, waarin bomen en takken en herten een rol speelden. Ik wilde de op een rij staande stammen laten overgaan in herten, die door de takken gevormd waren, eerst in kleur. Maar dat had ik weer overgeschilderd met wit. En toen ik dat had gedaan, waren boomstammetjes en herten in de takken wel zichtbaar, maar daar bleef het bij. Op zich was ik wel ingenomen met het idee, maar de uitvoering kwam niet echt uit de verf. Voor mijn gevoel straalde het schilderij niets uit.  Oordeel zelf..

Dus heb ik het helemaal overgeschilderd. En ben met een nieuw ontwerp begonnen.

Op 25 februari 2020 moet het werk gereed zijn en op 2 maart moet het aangeleverd worden bij Bibliotheek Het Groene Hart Woerden. Alle deelnemende werken worden hier dan geëxposeerd van 3 maart t/m 28 maart 2020. Welk van de werken de RijnKunstprijs 2020 wint wordt bekend gemaakt tijdens de prijsuitreiking op 21 maart.  Wordt dus vervolgd....

 

Art at the film

Vanaf 31 augustus tot 19 oktober 2019 heb ik een kleine expositie lopen in Annex, de bioscoop te Woerden.

Hier komen voor het voetlicht; een riddertje, twee paarden van Troje en de 5 paarden van de wagen van de zonnegod; 'Helios Horses'. Daarbij kun je ook denken aan de paarden die de strijdkar trokken in de iconische scene met de wagenrenrace in de klassieker 'Ben Hur'.

Dat leek me wel aansluiten bij de filmische omgeving van deze expositieruimte.

                          

                                             

Kunstles bij de kleuters

Vandaag 12 juli 2019 heb ik voor het eerst in mijn kunstcarrière een les gegeven over kunst, aan kleuters van groep 1 en 2. Een heel aparte en nieuwe ervaring. De Stichting KUVO, die kunstprojecten voor scholen in Woerden faciliteert, heeft mijn Kunstkring benaderd, met de vraag of een van hun leden een lesje over kunst zou willen geven in de kleuterklas. Ik had even geaarzeld toen deze vraag per e-mail langskwam. Maar heb toen toch maar de stoute schoenen aangetrokken. Want, zoals Pippi Langkous al zei, 'ik heb het nog nooit gedaan, dus ik zal het wel kunnen'.

Met de meester en 2 juffen heb ik mijn idee besproken. Zij waren ook een waardevolle ondersteuning tijdens mijn les. Ik wilde de kleuters laten zien hoe een kunstenaar schildert en welke spullen hij daarbij nodig heeft. Dan heb ik beertje Bram nageschilderd (ja hij lijkt echt). Daarna schilderde ik een mutsje, een brilletje, een strikje en een broekje en een rode neus op Brams portret. En liet daarmee zien dat je ook iets kan schilderen wat je niet ziet. En daarna kwam (heel spannend) er een nieuw portret op het doek, dat niet meer leek op het beertje. En ook niet op een ander dier. In vraag en antwoord concludeerden de kleuters dat je ook een beest kan schilderen dat niemand ooit gezien heeft en dat helemaal niet bestaat. En dat er niets fout kan gaan als je uit je fantasie tekent.

        

Tenslotte mochten de kinderen zelf aan de slag; teken je eigen fantasiebeest. Hoe gekker hoe beter (en ja, een eenhoorn, erg populair bij meisjes, is ook een fantasiebeest). De kinderen kleurden ijverig, al dan niet vol overgave, hun fantasiebeest. Als afsluiting werden in de groep een paar tekeningen besproken; wat zagen de kleuters in de tekening van een ander kind.

Na elkaar bedankt te hebben, voor deze fijne ochtend, gingen de kunstenaar en de kleuters uit een.

       

                  

 

De vierde ruiter/ Trenches

De indrukwekkende film van Peter Jackson, 'They Shall Not Grow Old', (gezien in apil), een lang weekend in Ieper en het recent gelezen boek 'Im Westen nichts neues', van Erich Maria Remarque, brachten me tot een nieuw werk. Film, verhaal en fysieke omgeving werkten sterk op mijn gemoed en ik voelde de behoefte om mijn gevoel te uiten in een groot schilderij  (120 x 100 cm).

Het is ondoenlijk om de eerste Wereldoorlog in één werk samen te vatten. Die illusie had ik ook niet. Wat ik wel wilde weergeven is het gevoel van ellende, tussen modder en explosies, kwetsbaarheid temidden van meedogenloos geweld.

Uiteindelijk heeft mijn werk de titiel 'De vierde ruiter/ Trenches', mee gekregen. Opgesloten zitten, in de loopgraven, als ratten in de val. Als een prooi voor het 'Vale paard van de Vierde Ruiter' van de Apocalyps, die dood en oorlog brengt.

Daarnaast zijn duizenden paarden gruwelijk aan hun eind gekomen in deze oorlog. Zo zou je ook het springende paard kunnen zien als slachtoffer van al dat geweld.

Erlkönig

Het bekende lied (naar een gedicht van Goethe) van Schubert 'Erlkönig' uit 1782, heeft me geïnspireerd tot een nieuw doek.

Het verhaal gaat over een vader die bij nacht en ontij, met zijn doodzieke kind in zijn armen, te paard op weg is naar hulp; een dokter? Het kind ijlt en denkt dat de 'Erlkönig', de elfenkoning hem wilt meelokken. Hij is bang en roept om hulp. De vader sust hem en jaagt voort door mist en nevel. En vlucht voor de schaduwen die zijn zoon uit zijn armen willen trekken. Aangekomen op zijn bestemming blijkt het kind dood te zijn.

Het voortjagende paard op de vlucht voor de dreiging, de strijd, de angst, de mist, het waterige, vloeibare van de beweging; dat alles heb ik proberen samen te brengen in mijn nieuwe werk. 'Erlkönig'.